Oogverblindend
Zij was een van onze vaste klanten. Ze studeerde buiten onze plaats. Zodoende moest ik haar vaak van het station halen of er juist brengen.
Dat is niet zo bijzonder, maar zij is blind.
Ik parkeerde de wagen altijd op een strategische plaats, zodat ze met weinig moeite in kon stappen.
Vaak ging ze op het geluid af, zoals die ene keer, toen een andere centrale er ook met een taxi stond.
"Welke moet ik hebben", vroeg ze geamuseerd, omdat ze aan het geluid al hoorde dat ze de achterste moest hebben. Mijn antwoord was: "Welke denk je?"
Maar deze keer ging ze niet naar het station.
Nee er was iets speciaals op deze zaterdag.
Ze moest naar de schoonheidsspecialiste.
De beste manier om daar als blinde te komen, is inderdaad met een taxi, omdat de zaak gevestigd was in een "wandelgebied", waar een blind persoon gegarandeerd zou verdwalen.
Ze vertelde mij dat een vriendin deze dag zou gaan trouwen. Hoewel ze het zelf niet zou kunnen zien, wilde ze er toch op haar voordeligst uit zien.
Ik was in de gelukkige omstandigheid, dat ik haar ook weer op mocht halen. Aan mijn stem hoorde ze dat ze weer dezelfde chauffeur had.
"En... wat vind je ervan?", vroeg ze op een geamuseerde toon....
"Ja eh... ", stamelde ik. "Ik eh… durf het eigenlijk niet te zeggen, maar je ziet er werkelijk 'oogverblindend' uit".
Ze kon dat wel waarderen, want ze zat niet zo met haar handicap.
"Dat moet ik mijn vriend vertellen", zei ze lachend.
(Later hoorde ik dat haar vriend ook blind was!)
Dat ze niet met haar handicap zat bleek ook nog uit een ander voorval:
Op de weg naar het station wilde ze nog even bij die bakker langs.
"Even een paar broodjes voor onderweg kopen"
Ze kwam terug met een zak vol sesambolletjes.
"Daar heb je voor onderweg wat aan, er staan altijd van die leuke verhaaltjes op...