De Pettenrit
Ik moest naar een plaats die nog net binnen ons gebied ligt.
Daar mocht ik met de bus een stuk of 8 personen ophalen.
Ik wist waar ik moest zijn. "De rit is voor een vaste prijs afgesproken."
Er was inderdaad snel een ploegje mensen gevonden, die het busje besteld hadden.
Op het eerste gezicht een erg gesloten ploegje, ze hadden blijkbaar een feestje gehad, ze werden steeds vrolijker en liepen met hele grote, vreemde, zelfgemaakte petten op.
Ik was al een tijdje onderweg, toen kreeg ik toch contact met enkele personen voor in de bus.
Ze begonnen spontaan de weg te wijzen.
Bij de eerste bestemming aangekomen, stapten er een paar uit,een stukje verder nog een paar er waren nog enkele personen over, die moesten iets verderop wezen.
Toen we daar aankwamen, werd er nog eens omgekeken of er niets vergeten was in de bus.
"Alles wat blijft liggen is voor mij hoor!", waarschuwde ik.
Er werd nog eens goed gekeken. Er bleek niets meer te liggen. De rit werd afgerekend en een van deze personen zette plotseling zo'n enorme pet bij mij op m'n hoofd.
Lachend om deze "fooi" bedankte ik ze hartelijk, want zoiets maak ik niet vaak mee!
Ik heb deze pet opgehouden tot ik weer bij de centrale was om van wagen te ruilen.
De pet heb ik nog, en denk daardoor nog wel eens terug aan deze vreemde nacht!