Inleiding:
Vaak werd aan mij als taxichauffeur gevraagd of ik wel eens wat mee maakte.
Voor buitenstaanders lijkt het:
-een avontuurlijk beroep,
-of een gevaarlijk beroep.
Ik zei er ook altijd bij dat ik dit werk niet graag in een grote stad zou doen. Dat leek mij een heel ander wereldje.
Zo nu en dan had ik de tijd om een voorval te vertellen, omdat de tijdsduur van de rit het toeliet.
Soms was het wel eens jammer dat het een korte rit was, zodat ik niet echt een verhaal kwijt kon.
Wat de mensen niet door hadden was, dat op het moment wanneer ze zoiets vroegen, ze er zelf een onderdeel van werden.
Misschien herkende u zich in een bepaalde situatie, denk er dan aan terug en
lach er nog eens om. Wat daar was het mij vooral om begonnen. De lach in het leven, maar sta ook eens stil bij serieuze zaken.
Zo ontstond bij mij het idee om alles op te schrijven, want hoe komisch, droevig of ongelooflijk de voorvallen soms waren, het zou gaan vervagen op den duur.
Ik heb getracht zo weinig mogelijk namen en plaatsnamen te noemen. Soms was dat niet echt mogelijk vanwege het verhaal zelf.
De namen van collega's werden ook weggelaten, (een bescherming tegen zichzelf ?)
Wanneer ze dit lezen komen de: "O, ja's" en "dat was die en die" vanzelf wel.
meer introductie